பிரதேச நேசம் – பிரதேசவாதம் + இளைஞர்கள்!

‘ஒரு சமூகம் தம்மை மாற்றிக்கொள்ளாத வரை அச்சமூகத்தை அல்லாஹ் மாற்றமாட்டான்’ என்பது வல்ல இறைவனின் வாக்காகும். ஒவ்வொரு தனிமனிதனும் ஆரோக்கியமான விடயங்களுக்காக தங்களை மாற்றிக்கொள்ள வேண்டும். ஒவ்வொரு நபரிலும் உருவாகும் ஆரோக்கியமான மாற்றங்கள் குடும்பத்திலும், சமூகத்திலும், பிரதேசத்திலும் எழுச்சியையும் மாற்றத்தையும் உருவாக்கும்.

சமூகத்தில் உருவாகின்ற வளமான மாற்றங்கள் சமூகக் கூறுகளில் விருத்தியை ஏற்படுத்தும.; அதனால் சமூகமும், பிரதேசமும் வளம் பெறும். மாற்றங்களும் மாற்றங்களின் மூலமான விருத்தியும் சமூகத்திலும், பிரதேசத்திலும் ஏற்பட வேண்டுமாயின் அம்மாற்றங்களுக்காக சமூகத்திலுள்ள இளைஞர்கள் புதிய சிந்தனைகளோடு ஒன்றுபட்டு பயணிக்க வேண்டும்.

அப்பயணம் எத்தகைய தனிநபர்களினதோ அல்லது ஒரு சிலரினதோ நிகழ்ச்சி நிரல்களுக்கு உட்படாது ஒற்றுமொத்த சமூக நலன்களுடனான நிகழ்ச்சி நிரலின் அடிப்படையில் முன்நகர்த்தப்படுகின்றபோது அப்பயணம் எழுச்சி கொண்டதாக அமையும். அவ்வெழுச்சியானது நிச்சமாக சமூகத்திலும், பிரதேசத்திலும் வளமான மாற்றத்தை ஏற்படுத்தும். அம்மாற்றத்தின் கதாநாயகர்களாக அம்மாற்றத்திற்காகவும் பிரதேசத்தின் வளர்ச்சிக்காகவும் விழித்தெழுந்த இளைஞர்கள் வரலாற்று நெடுங்கிலும் நினைவு கூறத்தக்கவர்களா வரலாறு அவர்களை பதிந்து கொள்ளும்.

ஏனெனில், உலக நாடுகள் பலவற்றில் நடந்தேறிய நீதியான போராட்டங்களுக்கும்;, புரட்சிகளுக்கும் அவற்றினால் ஏற்பட்ட மாற்றங்களுக்கும், வெற்றிகளுக்கும் ஊக்கிகளாகப் பின்னணி வகித்துச் செயற்பட்டவர்கள் அல்லது நேரடிப்பங்களிப்புச் செலுத்தியவர்கள் இளைஞர்களாகவே காணப்படுகிறார்கள். இருப்பினும், எழுச்சி கொண்ட இளைஞர்களினால் முன்னெடுக்கப்பட்ட சில சமூக விடுதலைப் போராட்டங்கள் தோல்வியில் முடிவடைந்திருக்கின்றன. இத்தகையை தோல்விக்கு இவ்விளைஞர்களின் போராட்டங்கள் நியாயமான இலக்கிலிருந்து விலகிச் சென்றமை காரணமாகவுள்ளதை வரலாறுகளில் காண முடிகிறது.

1970 மற்றும் 1988ஆம் ஆண்டு காலப்பகுதியில் மக்கள் விடுதலை முன்னணி இளைஞர்களினால் முன்னெடுக்கப்பட்ட போராட்டங்களும் கடந்த முப்பது வருகாலமாக ஆயுதம் ஏந்திய தமிழ் இளைஞர்களினால் மேற்கொண்ட போராட்டங்களும் தோல்வி கண்டமைக்கு விடுதலைப் போராட்டத்தின் உண்மையான இலக்கு திசைமாற்றப்பட்டமையே காரணமென வரலாற்று ஆசிரியர்கள் சுட்டிக்காட்டுகிறார்கள்.

வரலாற்றில் இளைஞர்கள்

ஒரு சமுதாயத்தின் ஒப்பிடமுடியாத பாரிய சக்தியைக் கொண்டவர்கள் அச்சமுதாயத்தின் இளைஞர்களே ஆவர். சமூக, பிரதேச மாற்றத்தில் இளைஞர்களின் பங்களிப்பு இன்றியமையாதது. இஸ்லாமிய வரலாறுகளில் இஸ்லாத்தின் வளர்ச்சிக்கு பாரிய பங்களிப்பைச் செய்திருப்பவர்களும் இளைஞர்கள்தான்.

இளைஞர்கள் சமூகத்தின் தூணாக இருக்கிறார்கள். ஒரு சமூகத்தின் மக்கள் எண்ணிக்கையில் 15 வயது முதல் 30 வயது வரையான வயதுடைய இளைஞர்களே அதிகளவில். காணப்படுவர்கள். ஆதலால், நாட்டையும், பிரதேசத்தையும், சமூகத்தையும் வளமான வளர்ச்சிப் பாதையில் இட்டுச் செல்வதற்கு இளைஞர்களின் ஒற்றுபட்ட சக்தி இன்றியமையாதது.

சமூகம்சாhந்த இலக்கை அடைந்து கொள்வாற்காக இளைஞர்கள் ஒன்றுபட்டு செயற்படுவதற்கு எழுச்சி பெறுகின்றபோது அவ்வெழுச்சியை மழுங்கடிக்க முடியாது. எண்ணமும், செயற்பாடும் தூய்மை கொண்டதாகவும் சமூக நலனை மாத்திரம் இலக்காகக் கொண்டதாகவும் இருக்குமாயின் அவ்விலக்கை அடையும் பயணம் நிச்சம் வெற்றிகொண்டதாக அமையும். அதில் வல்ல இறைவனின் உதவியும் நிச்சயம் கிடைக்கும்.

இளைஞர்களால் வெற்றிகொள்ளப்பட்ட அல்லது இளைஞர்கள் தலைமை வகித்துச் செயற்பட்ட பல் சம்பவங்களை வரலாறுகளில் அவதானிக்க முடிகிறது. கி.பி; 14ஆம் நூற்றாண்டில் அறியாமையில் மூழ்க்கிக் கிடந்த ஸ்பெயினை அறியாமையிலிருந்து மீட்டெடுக்கச் சென்ற முஸ்லிம்களின் படைக்கு தலைமை வகித்தவர் 17 வயதையுடைய தாரிக் பின் ஸியாது என்ற இளைஞராவார். அவராலேயே வெற்றி கிடைத்தது. சிந்து சமவெளியை முஹம்மது பின் காஸிம் என்ற 17 வயது இளைஞரே கைப்பற்றினார். பைஸாந்திய சாம்ராஜ்ஜியத்தை முஹம்மது பின் பாதிஹ் என்ற இளைஞர் கைப்பற்றியபோது அவருக்கு வயது 23. இத்தகைய இளைஞர்கள் பிற்காலத்தில் இறைவனின் நேசர்களாக வாழ்ந்து மறைந்தார்கள். இவ்வாறு இஸ்லாமிய வரலாற்றிலும் ஏனைய வரலாறுகளிலும் இளைஞர்களின் சக்தியினால் ஏற்பட்ட வெற்றிகள், மாற்றங்களைக் காண முடிகிறது.

இளைஞர்களின் எழுச்சிக்குக் கிடைத்த வெற்றியாக அண்மையில் இந்தியாவில் தடைசெய்யப்பட்ட ஜல்லிக் கட்டு விளையாட்டுக்கு எதிராக வீறுகொண்டு எழுந்த இளைஞர்களின் எழுச்சியானது முழு தமிழகத்தை மாத்திரமல்ல தமிழர்கள் எங்கெங்கெல்லாம் வாழ்ந்தார்களோ அங்கெங்கெல்லாம் அதன் தாக்கம் காணப்பட்டதை அவதானிக்க முடிந்தது. அந்த இளைஞர்களின் எழுச்சிக்கு வெற்றியும் கிடைத்தது.

இருப்பினும், சில இளைஞர்களும் அவர்களது சக்தியும் பல்வேறு தரப்பினர்களினாலும்; பல்வேறு விடயங்களுக்காவும் வீணடிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றன. இவ்வாறான நிலையில், சில பிரதேசங்களில் மாற்றத்தை ஏற்படுத்துவதற்கும் சமூகக் கூறுகளை விருத்தி செய்வதற்கும் இளைஞர்கள் ஒன்றுபட்டு செயற்பட்டுக்கொண்டிருக்கிறார்கள். மதுபாசாலைகளின் ஒழிப்புக்காகவும், மாணவர்களின் இடைவிலைகளைத் தடுப்பதற்காகவும் என பல்வேறு சமூக, பிரதேச குறைபாடுகளை நிறைவேற்றுவதற்காக இளைஞர்கள் ஒன்றுபட்டு செயற்படும்வேளை தென்கிழக்கின் முக வெற்றிலையான கல்முனையின் சமூக, பொருளாதார, கல்வி, சுகாதார மற்றும் உட்கட்டமைப்பு அபிவிருத்தியில் எழுச்சியை ஏற்படுத்தும் நோக்கியில் அரசியல் மற்றும் இதர வேறுபாடுகளைப் புறந்தள்ளி விழித்தெழுந்துள்ள இளைஞர்கள் ஒன்றிணைந்து செயற்படுவதானது கல்முனையில் புதிய மாற்றத்துக்கான கதவைத் திறந்திருக்கிறது.

ஏனெனில், அபிவிருத்தி என்ற போர்வையில் அரசியல் தலைமைகளினால் கல்முனை ஏமாற்றப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. அரசியல் நலன்களுக்காக கல்முனை வாழ் மக்கள் பகடைக்காய்களாக ஆக்கப்பட்டுகொண்டிருக்கிறார்கள். கல்முனையின் வரலாறும் அம்மண்ணில் வாழும் மக்களின் பூர்வீகமும் தெரியாதவர்கள் இம்மண்ணைப் பற்றிப் பிழையாகப் பேசிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். வரலாறுகளைத் திரிவுபடுத்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

கல்முனையும் வரலாறும்

பிரித்தானிய ஆட்சியின்போது கல்முனை நகரை 1869ஆம் ஆண்டு ஒரு நகராகவும் 1940ஆம் ஆண்டு பட்டினசபையாகவும் பிரகடனம் செய்த பின் 1946ஆம் ஆண்டு அதன் முதலாவது தேர்தல் பிரித்தானியரின் ஆட்சியின்போது நடைபெற்றதாக வரலாற்றுப் பதிவுகள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன.

பிரித்தானியர் கரவாகுவை கல்முனை எனவும் அதன் எல்லையாக வடக்கே தாளவாட்டுவான் வீதிக்கும் தெற்கே கல்முனை ஸாகிறா கல்லூரி வீதிக்கும் இடைப்பட்ட பிரதேசத்தை வரைபடத்தில் கல்முனை எனக் குறித்து அதன் அந்தஸ்தை 1887ல் சனிட்டரி போட்டாக உயர்த்தினா.; இதுவே கல்முனைப் பட்டின சபையின் எல்லையாகவும் இருந்தது.

பண்டைய கல்முனையின் நிர்வாக எல்லையானது மூன்று நிர்வாக கிராம சபைகளையும் ஒரு பட்டின சபையையும் கொண்டிருந்தது. கரவாகு வடக்கு, கரவாகு மேற்கு, கரவாகு தெற்கு மற்றும் கல்முனை பட்டின சபை என்பன அவையாகும். கரவாகு வடக்கு கிராம சபை கல்லாறு, துறைநீலாவனை, பெரிய நீலாவணை, மருதமுனை, பாண்டிருப்பு கிராமங்களைக் கொண்டிருந்தது. இருப்பினும், 1960ஆம் ஆண்டு மட்டக்களப்பு மாவட்டத்திலிருந்து பிரிக்கப்பட்டு அம்பாறை மாவட்டம் உருவாக்கப்பட்டபோது கல்லாறும் துறைநீலாவணையும் மட்டக்களப்பு மாவட்டத்தோடு இணைக்கப்பட்டன.

கரவாகு மேற்கு கிராம சபை நற்பட்டிமுனை, மணற்சேனை, சேனக்குடியிருப்பு, துரவந்தியன்மேடு, ஆகிய கிராமங்களை உள்ளடக்கியதாகவும். கரவாகு தெற்கு சபை சாய்ந்தமருது கிராமத்தை உள்ளடக்கியதாகவும் இருந்ததுடன், கல்முனைப் பட்டின சபையின் எல்லையானது கல்முனை சனிட்டரி போட்டின் எல்லையாக அதவாது, தாளவட்டுவான் வீதி முதல் கல்முனை ஸாகிறா வீதி வரையானது என கல்முனையின் வரலாற்றுப் பதிவுகள் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

இவ்வாறு பட்டின சபையாக இருந்த கல்முனை 1987ஆம் ஆண்டு பிரதேச சபையாக தரம் உயர்த்தப்பட்டது. இதற்கான முதலாவது தேர்தல் 1994ஆம் ஆண்டு இடம்பெற்றது. இதன் பிற்பாடு மாநகர சபையாகத் தரம் உயர்தப்பட்ட பின் 2006ஆம் ஆண்டு இதற்கான முதலாவது தேர்தலும் நடைபெற்றமை இங்கு சுட்டிக்காட்டத்தக்கதாகும்.

1994ஆம் ஆண்டு முதல் களைக்கப்பட்ட மாநகர ஆட்சி வரை ஸ்ரீலங்கா முஸ்லிம் காங்கிரஸ் கல்முனை உள்ளுராட்சி மன்றத்தின் ஆளும் தரப்பாகவும் தமிழ் கட்சிகள் மற்றும் ஐ.தே.கட்சி உள்ளிட்ட கட்சிகளின் உறுப்பினர்கள் எதிர்தரப்பாகவும் இருந்து வந்துள்ளனர்.

இந்நிலையில் பொதுவான விடயங்களில் முஸ்லிம் காங்கிரஸின் தலைமைக்கும் தமிழ் தேசியக் கூட்டமைப்பின் தலைமைக்குமுள்ள உடன்பாடுகளின் அடிப்படையில் கல்முனையின் இரு சமூகங்கள் தொடர்பில் உள்ள பிரச்சினைகளுக்கு தீர்வைப் பெற்றிக்க முடியும். ஆனால், அதற்கான முயற்சிகள் இவ்விரு கட்சிகளுக்குமிடையே இதயசுத்தியோடு மேற்கொள்ளப்படவில்லை என்பதையே இன்றுவரை கல்முனை வாழ் சமூகங்களுக்கிடையில் கல்முனைப் பிரதேச அபிவிருத்தி தொடர்பில் காணப்படும்; கருத்தொருமைப்பாடின்மைக்கான காரணமெனலாம். கல்முனையின் அபிவிருத்தியில் காணப்படும் இழுபறி தீர்க்கப்படாமல் இருப்பதுடன் அபிவிருத்திப்பணிகள் ஆமை வேகத்தில் நகர்ந்து செல்வதையும்; காண முடிகிறது.

கிழக்கு மாகாணத்தில் அமைச்சுக்களைப் பெற்று ஆட்சியமைக்க இரு கட்சிகளும் ஒன்றுபட்டுச் செயற்பட முடியுமென்றால், இம்மாகாணத்தின் கீழ் உள்ள ஒரு உள்ளுராட்சி மன்ற எல்லைக்குள் அதாவது தாளவட்டுவான் வீதி முதல் ஸாகிறா கல்லூரி வீதி வரையான 3 கிலோமீற்றர் தூரத்திற்குள் வாழும் இரு சமூகங்களினதும் பிரச்சினைக்கு ஏன் தீர்வைக் காண முடியவில்லை. இதனால், விட்டுக்கொடுப்புக்களும் புரிந்துணர்வுகளும் சுயநலன்களுக்காக பாவிக்கப்படுகிறதா அல்லது பொதுநலன்களுக்காகப் பாவிக்கப்படுகிறதா என்று மக்கள் கேட்பதில் தவறேதும் இல்லை என்றே கூற வேண்டும்.

கல்முனைப் பட்டின சபையின் தவிசாளராக எம்.எம். இஸ்மாயில் காரியப்பரும் உப தவிசாளராக எஸ் தங்கராசா மாஸ்டரும் பதவி வகித்த குறுகிய காலப்பகுதியில் கல்முனையில் நிலவிய பிரச்சினைகளுக்கு தீர்வு காணப்பட்டு சமூக உறவு பலப்படுத்தப்பட்டதாக வரலாறுகள் கூறிக்கொண்டிருக்கும் நிலையில், ஏறக்குறைய 20 வருடங்கள் ஆட்சி செய்த முஸ்லிம் காங்கிரஸினால் கல்முனையில் சமூக உறவை ஏற்படுத்துவதற்கு எடுத்த முயற்சிகள் எவை?. ஒரு சமூகம் மற்றொரு சமூகத்தின் மீது குற்றச் சுமத்தாது செய்த சேவைகள், மேற்கொண்ட அபிவிருத்திப் பணிகள் எத்தகையவை?. இவற்றிற்கு தமிழ் தரப்புகள் வழங்கிய ஒத்துழைப்புகள் எவை? ஏன்ற கேள்விகளுக்கு மத்தியில் கல்முனையான்ஸ் போரத்தைச் சேர்ந்த இளைஞர்கள் கல்முனையில் அபிவிருத்தி தொடர்பில் விழித்தெழுந்திருக்கிறார்கள் என்பது கல்முனையின் எதிர்கால மாற்றத்திற்கு வழிவகுக்கும் என்ற நம்பிக்கையைத் தோற்றுவித்திருக்கிறது.
ஏனெனில், ஒரு சமூகத்தின் அல்லது ஒரு பிரதேசத்தின் இளைஞர்கள் பொதுநலனின் அடிப்படையில் தூய சிந்தனையுடன் செயற்படுகின்றபோது அதற்கான பலன் பல சந்தர்ப்பங்களில் கிடைத்திருக்கிறது என்பதைச் சுட்டிக்காட்ட வேண்டும்.

இந்நிலையில் கல்முனைப் பிரதேசத்தின் அபிவிருத்திப் பொற்காலம் என்பதுமுன்னால் அமைச்சர் மன்சூரின் அரசியல் அதிகாரம் கொண்ட காலப்பகுதி எனக் குறிப்பிடலாம். இருப்பினும் முஸ்லிம் காங்கிரஸின் ஸ்தாபகத் தலைவர் கல்முனையில் பிறக்கவில்லை என்றாலும் அவர் வளந்த பிரதேசம் என்பதனால் அவரினால் தென்கிழக்கின் முக வெற்றி கல்முனை என்ற பெயரில் கல்முனைக்கான பாரிய அபிவிருத்தித் திடடத்தை வரைந்து அதனை முன்nடுக்கத் திட்டமிட்டடிருந்த வேளை அவரைது அகால மரணம் நிகழ்ந்தது என்பதையும் இங்கு சுட்டிக்காட்ட வேண்டும்.

இருப்பினும் முன்னாள் அமைச்சர் மன்சூரின் காலத்தில்; கல்முனை கண்ட அபிவிருத்தியின் பின்னர் அபிவிருத்தியின் வாசத்தை கல்முனையினால் முழுமையாக நுகரமுடியவில்லை. அரசியல் பிடிவாதங்களும், குறுகிய சிந்தனைகளும் கல்முனைக்கான அபிவிருத்தியின் கதவுகளை முழுமையாகத் திறக்க இடம்கொடுக்கவில்லை..

முன்னாள் அமைச்சர் மன்சூரும் அபிவிருத்தியும்

முன்னாள் அமைச்சர் மன்சூர் 1977ஆம் ஆண்டு முதல் 1994ஆம் ஆண்டு வரை அரசியலில் அதிகாரம் வகித்தவர். கல்முனைத் தொகுதி பாராளுமன்ற உறுப்பினராக, முல்லைத்தீவு மாவட்ட அமைச்சராக, வர்த்தக வாணிபத்துறை அமைச்சராக, ஈட்டில் இலங்கைக்கான குவைத்நாட்டுத் தூதுவராக என பல்வேறு பதவி வகித்து இன்னோரென்ன பணிகளை கல்முனை மண்ணுக்காகப் புரிந்திருக்கிறார். இந்த உண்மையை விரும்பியோ விரும்பாமலோ ஏற்றுக்கொண்டாக வேண்டும்.

இன,மத,மொழி, பிரதேச வேறுபாடின்றி அவரது சேவை பரந்துபட்டதாக அமைந்திருந்தது. இதற்கு, அவரால் பல்வேறு பிரதேசங்களிலும் பல்வேறு தேவை கருதி நிர்மானிக்கப்பட்டு திறக்கப்பட்ட கட்டடங்களே சாட்சி பகர்கின்றன. கல்முனையில் காட்சிதரும் பெரும்பாலனா அரச கட்டடங்கள் அவரது அரசியல் அதிகாரக் காலத்திலேயே கட்டப்பட்டன.

பிரதேசத்தின் கல்வியில் அபிவிருத்தி ஏற்பட வேண்டும் என்பதற்காக இப்பிரதேச பாடசாலைகளில் பல வகுப்பறைக் கட்டிடங்களை நிறுவினார். அது மாத்திரமின்றி, இப்பிரதேசத்தின் கல்வி விருத்திக்கு இப்பிரதேசத்திலிருந்தே ஆசிரியர் சமூகம் உருவாக வேண்டும் என்ற தூரநோக்குடன் சிந்தித்து, அன்றைய ஆட்சியாளர்களின் உதவியினால் அட்டாளைச்சேனை தேசிய கல்வியற் கல்லூரியை நிறுவி; அதனை செயற்படச் செய்ததன் மூலம் இப்பிரதேசத்தில் ஆசிரியர்களின் எண்ணிக்கையை அதிகரிக்கச் செய்தார்.

தென்கிழக்கு பல்கலைக்கழகத்தின் ஸ்தாபரமாக முஸ்லிம் காங்கிரஸின் ஸ்தாபகத் தலைவர் மர்ஹும் அஷ்ரப் இருந்தாலும், தென்கிழக்குப் பல்கலைக்கழகத்தின் அபிவிருத்திக்காக நூற்றுக்கனக்கான மில்லியன் ரூபாய்க்களைப் தனது சொந்த முயற்சியினால் குவைத் அரசாங்கத்திடமிருந்து பெற்றுக்கொடுத்த பெருமை முன்னாள் அமைச்சர் மன்சூருக்கே உண்டு. இன்று அழகிய சூழலைக் கொண்ட ஒரு பல்கலைக்கழகமாக விளங்குவதற்கும் பல பட்டதாரிகள் கல்முனைப் பிரதேசத்தில் உருவாகுவதற்கும் வழிசமைத்தவர்களில் மன்சூரும் ஒருவராவார் என்பது வெளிப்படை. இவ்வாறு அபிவிருத்திகள் பல கண்ட கல்முனை இன்று பல்வேறு குறைபாடுகளுடனும் தேவைகளுடனும் காணப்படுகின்றன. குறைபாடுகள், தேவைகளின் பட்டியல் மிக நீண்டதாகவுள்ளதனால் இவை இக்கட்டுரையையும் விரித்துவிடும் என்பதற்காக அவை இங்கு தவிர்க்கப்படுவதைச் சுட்டிக்காட்டுவது அவசியமாகும்.

இவ்வாறான நிலையில், இப்பிரதேசத்தின் அபிவிருத்திக்காக இப்பிரதேச இளைஞர்களின் கரங்கள் இணைந்திருக்கிறது. இளைஞர்கள் விழித்தெழுந்திருக்கிறார்கள். மாற்றத்தை நோக்கி பயணிப்பதற்காக எழுச்சி கொண்டு இலக்குகளை அடைவதற்காக ஒன்றிணைந்திருப்பது என்பது ஒவ்வொரு பிரதேசத்திலும் உள்ள இளைஞர்கள் தங்களது பிரதேசங்கள் பற்றி சிந்திப்பதற்கும் அதற்காக செயற்படுவதற்கும் கூறப்படும் பிந்திய செய்தியாக இருந்தாலும் அவை நவீனத்துவம் பெற்ற செய்தியாக இருப்பதை அவதானிக்க முடிகிறது.

விழித்தெழுந்துள்ள இளைஞர்களும் இலக்குகளும்.

அமைச்சர்கள், பிரதி அமைச்சர்கள், பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள். மாகாண சபை உறுப்பினர்கள் மாநகர சபை மேயர்கள், உறுப்பினர்கள் என அரசியல் பதவி அதிகாரங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட கல்முனை முழுமையான அபிவிருத்தியைக் காணவில்லை என்ற கவலை சமகால பிரதேச இளைஞர்கள் மத்தியில் ஏற்பட்டிருக்கிறது. அந்தக் கவலையிலிருந்து எதிர்கால கல்முனையை விடுவிக்க அவர்கள் கொண்டுள்ள இலட்சியப் பயணங்கள் குறுகிய மனப்பான்மையுடன் நோக்கப்படுதலாகாது.

ஒவ்வொரு பிரதேசத்தைச் சேர்ந்த இளைஞர்கள் தங்களது பிரதேசத்தின் ஒவ்வொரு சமூகக் கூறுகளிலும் அபிவிருத்தி அடைய வேண்டும். சிறந்து விளங்க வேண்டும் என்று சிந்தித்துச் செயற்படுவது நியாயமானது. ஏனெனில,; பெற்ற தாயையும் பிறந்த மண்ணையும் நேசிப்பவனே மனிதப் பிறவி. ஒவ்வொருவரும் தன்னைப் பெற்ற தாயை எவ்வளவுக் எவ்வளவு நேசிக்கிறார்களோ அவ்வாறே பிறந்த மண்ணையும் நேசிக்கிறார்கள். நேசிகக் வேண்டும்.

ஆனால், ஒரு சில பிரதேசத்தைச் சேர்ந்தவர்களின் பிரதேச நேசமானது பிரதேசவாதமாக தலைக்கு ஏறிவிடுகிறது. பிரதேச நேசம் தலைக்கேறுவதனால் அவர்களிடமிருந்து வரும் கருத்துக்களும், எழுத்துருக்களும் பிரதேசவாதமுடைய குறுகிய சிந்தனைகளின் வெளிப்பாடாக அமைந்து விடுவதைக் காண முடிகிறது.
இருப்பினும், எந்தவூர் என்றாலும் அது நம்ம ஊரைப் போல இருக்குமா? எந்த நாடு என்றாலும் அது நம்ம நாட்டைப் போல இருக்குமாக? என்று எண்ணுகின்றவர்கள் பிறந்தவூருக்கும் தாய் நாட்டுக்கும் தமது பங்களிப்பை ஏதாவதொரு வகையில் வழங்க வேண்டும் என்று சிந்தித்துச் செயற்படும் நிலையில், ஒரு சிலர் தாய் நாட்டையும் தாய்க்கு ஒப்பான பிறந்த மண்ணையும் நேசிக்காது மறந்து வாழ்ந்து கொண்டும் இருக்கிறார்கள் என்பது கவலைக்குரியதாகும்.

இவ்வாறான சூழலில் பிறந்த மண்ணின் அபிவிருத்திக்காக தங்களது இளைமைக்கால நேரங்களை அர்ப்பணித்து, அதற்காக பல தியாகங்களைப் புரிந்து இப்பிரதேசத்திலுள்ள இளைஞர்கள் மத்தியில் பிறந்த மண்ணின் நேசத்தை பறைசாட்டி. கல்முனையின் அபிவிருத்திக்கான விழிப்புணர்வை மண்ணெங்கும் பரவச் செய்ய விழித்தெழுந்துள்ள கல்முனை வாழ் இளைஞர்களின் முயற்சியும் அவர்களின் ஆய்வரங்கமும் வெற்றி பெற வேண்டுமென்பதோடு மாற்றதத்தை நோக்கிய அவர்களின் பயணம் கைவிடப்படாது முன்னெடுக்கப்பட வேண்டுமென்பதே பொதுவான எதிர்பார்ப்பாகும்.

-எம்.எம்.எ.ஸமட்

கல்விப்புலத்தின் நியமனங்கள் அர்த்தமுள்ளதாக்கப்படுமா?