சமகாலக் கல்விப் பரப்பில் ஆசிரியத்துவம்

கல்விப் பரப்பு மிக விசாலமானது. விசாலமான இக்கல்விப் பரப்பில் ஆசிரியத்துவத்தின் வகிபாகம் அளப்பெரியது. கல்விப் பரப்பிலுள்ள பல்கலைக்கழகங்கள், ஆசிரிய கலாசாலைகள், கல்வியியல் கல்லூரிகள், தொழில்நுட்பக் கல்லூரிகள், தொழில் பயிற்சிக் கல்லூரிகள் என்ற உயர் கல்வியினைப் போதிக்கின்ற கல்வி நிலையங்களில் கற்பித்தல் பணியில் ஈடுபடுகின்றவர்கள் விரிவுரையாளர்கள் என்றும் போதானா ஆசிரியர்கள் எனவும் அழைக்கப்பட்டாலும் அவர்களது பணியானது கற்பித்தல் பணியென்பதால் அவர்களும் ஒரு வகையில் ஆசிரியர்களாகக் கருதப்பட்டாலும், பொதுவாக பாடசாலைகளில் கற்பித்தல் பணியில் ஈடுபடுகின்றவர்களே கல்விப் பரப்பில் ஆசிரியத்துவ ஆசிரியர்களாக நோக்கப்படுகிறார்கள்.

ஏனெனில், பாடசாலை வகுப்பறைகளிலேயே நாட்டுக்கும், பிரதேசத்திற்கும், சமூகத்திற்கும் தேவையான நல்ல தலைவர்களையும், துறைசார் நிபுணர்களையும் உருவாக்குவதற்கு வித்திடப்பட்டு வளர்க்கப்படுகிறது. ஆரோக்கிய எதிர்கால சந்திகளை உருவாக்கும் பாடசாலை ஆசிரியத்துவ ஆசிரியர்களின் பணியானது ஒரு புணிதமிக்கது என்பதில் மாற்றுக் கருத்துக்களில்லை. இதனாலேதான், ஆசிரியத்துவ ஆசிரியர்களினது சேவையானது என்றும் போற்றத்தக்கதாகவுள்ளது. இத்தகையை போன்றத்தக்க பணியைப் புரிக்கின்ற ஆசிரியர்கள் என்றும் மதிக்கப்படுகிறார்கள். அவ்வாறான நல்லாசிரியர்களை வருடத்தில் ஒரு தினம் மாத்திரம் நினைவு கூறப்படுவது அவர்களது அர்ப்பணிப்புக்கு மோதுமனதல்ல.

இந்நிலையில், ஆசிரியத்துவம் பற்றி பல்வேறு தளங்களில் இந்நாட்களில் பேசப்படுகிறது. ஏனெனில், ஒக்டோபர் 5ஆம் திகதி உலக ஆசிரியர் தினமாகும். 1994ஆம் ஆண்டு முதல் யுன்ஸ்கோ அமைப்பினால் ஒக்டோபர் 5ஆம் திகதி உலக ஆசிரியர் தினம் அனுஷ்டிக்கப்பட்டு வருகிறது. உலக ஆசிரியர் தினத்தின் இவ்வாண்டுக்கான கருப்பொருள் ‘ஆசிரியர் வலுவூட்டலும், சுயாதீனமான கற்பித்தலும்’ என்பதாகும்.

உலகளாவிய ரீதியில் ஆசிரியர் தினம் பொதுவாக ஒக்டோபர் 5ஆம் திகதி அனுஷ்டிக்கப்படுகின்ற போதிலும், வௌ;வேறு நாடுகளில் வௌ;வேறு தினங்களில் இவ்வாசிரியர் தினம் நினைவூட்டப்படுகிறது. அந்தவகையில், இலங்கையில் ஒக்டோபர் 6அம் திகதியே உலக ஆசிரியர் தினம் அனுஷ்டிக்கப்படுகிறது.
கல்விப் பரப்பும் ஆசிரியத்துவமும்
கல்விப் பரப்பில் ஆசிரியர்துவம் போற்றிப் புகழப்பட்டாலும், ஒரு நாணயத்திற்கு இரு பக்கங்கள் இருப்பது போல், ஆசிரியத்துவத்திற்கும் இரு பக்கங்கள் உள்ளன. சமூக மாற்றதிற்கு வழிவகுக்கும்; ஆரோக்கியமான கற்பித்தல் என்றதொரு பக்கத்தையும், பாடசாலையையும், மாணவர்களையும் பயன்படுத்தி வாழ்வாதார மேம்பாட்டுக்கான கற்பித்தல் என்ற மற்றுமொரு பக்கத்தையும் சமகாலக் கல்விப் பரப்பில் ஆசிரியத்துவம் கொண்டிக்கிறது என்பது வெளிப்படை.
எதிர்கால சந்ததியினரின் ஆரோக்கியமிக்க மாற்றங்களுக்கு ஆசிரியர் பணி அளப்பரியது. ஆரோக்கியமான ஆசிரியத்துவ கற்றல் – கற்பித்தல் செயற்பாடுகளினூடாக சமூகப்பரப்பில் எதிர்பார்க்கப்படும் இலக்குகள்; நிறைவேற்றப்பட வேண்டும்.

பிள்ளைகளில் காணப்படும் ஆற்றல்களை வழிப்படுத்துவது அல்லது வளர்க்கும் செயற்பாடு கல்வி எனப்படுகிறது. கல்வி என்னும் சொல்லுக்கு பல வரைவிலக்கணங்களை வழங்கினாலும் கல்விச் செயற்பாட்டில் இரு முனைகள் காணப்படுகின்றன. ஒரு முனையில் கற்போனாகிய மாணவரும் மறுமுனையில் கற்பிப்பவரான ஆசிரியரும் உள்ளனர்.

கல்விச் செயற்பாட்டின் இரு முனைகளும் விழுமியங்களைக் கடைபிடித்து ஆரோக்கியமாக செயற்படுகின்றபோதுதான் கல்வியினூடாகச் சமூகப்பரப்பில் எதிர்பார்க்கப்படுகின்ற இலக்குகள் வெற்றிகரமாக அடையப்படுவதுடன் விழுமியங்களை மதிக்கின்ற நாட்டுக்கும், பிரதேசத்திற்கும், சமூகத்திற்கும் பொறுத்தமதன எதிர்கால சந்ததியினரும் தோற்றம் பொறுவர்.

விழுமியமிக்க, ஆரோக்கியமான சமூக உருவாக்கத்தின் கதாநாயகர்களாக இருப்பவர்கள் நல்லாசிரியர்களாவர். இந்நல்லாசிரியர்களும் அவர்களின் பணியையும் சமூக மட்டத்தில் மதிக்கப்படுவதும் அத்தகைய நல்லாசான்களைக்; கௌரவிப்பதும் சமூகப் பொறுப்பாகும். அப்பொறுப்பு இக்காலங்களில் பாடசாலைகளிலும், சமூக மட்டத்திலும் நிறைவேற்றப்படுகிறது. நல்லாசிரியர்கள் போற்றிப் புகழப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இருப்பினும், இக்கௌரவிப்பும,; நினைவூட்டல்களும் தற்கால ஆசிரியர்களில் எத்தணை ஆசிரியர்களுக்கு பொருந்தும் என்பதை ஒவ்வொரு ஆசிரியரும் தங்களின் மனச்சாட்சியிடம் கேட்டுத்ததான் அந்தக் கௌரவத்தையும், நினைவூட்டல்களையும் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

ஒரு மனிதன் அவனது வாழ்நாளில் பெறுக்கின்ற பதவியிலும், பொறுப்பிலும் ஆசிரியர் பதவியும் அதன் பொறுப்பும்; அமானிதங்கள் நிறைந்தவை. அதிகளவில் எதிர்பார்ப்புக்களைச் சுமந்தவை. ஏதிர்பார்ப்புக்கiளையும், அமானிதங்களையும் கொண்ட பணியினைச் சுமந்தவர்களின் செயற்பாடுகளும், மனப்பாங்குகளும் மற்றவர்களுக்கு வழிகாட்டல்களாக அமையப்பெறுவது முக்கியமானதாகும்.

அம்முக்கிய பொறுப்பைச் சுமந்த ஆசிரியர்கள் சமூகத்தில் மாற்றத்தைத் தோற்றுவிக்கவும,; அதற்கான வழிகாட்டல்களை வழங்கவும், நல்ல சமூகப் பிரஜைகள் உருவாக்கவும் வகிபங்காற்றுவது அவசியம். ஆசிரிய சமூகத்தின் பணி ஆரோக்கியமாகவும் நல்ல மனப்பாங்குகளுடனும் முன்னெடுக்கப்படுகின்றபோதுதான் அப்பணியும் அழகும,; ஆரோக்கியமும் பெறுவதுடன் அர்த்தமுள்ளதாகவும் விளங்கும்.

ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் கல்விக்கான அமைப்பான யுனஸ்கோவின் சாசனத்தில் ஆசிரியர் என்ற சொல்லுக்கு பாடசாலையில் மாணவ, மாணவியரின் கல்வி தொடர்பான பொறுப்பினைத் தாங்குபவர் என்று பொருள் வழங்கப்பட்டுள்ளது. அப்பொறுப்பை சுமந்த ஆசிரியர்கள் தங்களது கடமையை முறையாக நிறைவேற்ற வேண்டும் என்பதே ஆசிரிய சமூகத்தை கௌரவப்படுத்துவோரின் அவவாகவும எதிர்பார்ப்பாகவும் உள்ளது.

ஆசிரியர்களும், சமூக எதிர்பார்ப்பும்

ஆசிரியர் பதவி என்பது ஒரு தொழில் அல்ல, மாறாக ஒரு புனிதமான பணி என்றதொரு உளப்பாங்கு ஆசிரியர் மத்தியில் ஏற்படும்போதுதான் அப்பணியின் முழுமையான அடைவுகளை அடைந்துகொள்ள முடியும். ஆனால், அவ்வாறான மனப்பாங்கு சமகால ஆசிரியர்கள் பலரிடத்தில் காணாமல் போனது கவலையளிக்கும் விடயமாகும்.

வெள்ளையாடையணிந்து கையில் பிரம்புடன் சுற்றி வந்து பல சமுதாய நற்பிரஜைகளை உருவாக்கிய அக்கால நல்லாசிரியர்கள் இன்றும் நல்லிதயங்களினால் நினைவு கூறப்படுகிறார்கள், நன்றி உணர்வுடன் பாராட்டப்படுகிறார்கள். அக்கால ஆசிரியர்கள் நினைவு கூறப்படுவது போன்று இக்கால ஆசிரியர்கள் அவர்களின் உண்மையான சேவைக்காக நினைவு கூறப்படுகிறார்களாக? அல்லது பாரம்பரிய ஏற்பாட்டுக்காக நினைவு கூறப்படுகிறார்களா? என்ற வினாக்களுகான பதிலைச் சமூகப் பரப்பிலிருந்துதான் பெற்றுக் கொள்ள முடியும்.

;கல்வி அமைச்சின் 2016ஆம் ஆண்டுக்கான புள்ளி விபரங்களின் பிரகாரம் நாடு பூராகவுமுள்ள சிங்கள, தமிழ் மற்றும் முஸ்லிம் பாடசாலைகள் அடங்களாக 10,162 பாடசாலைகள் உள்ளன. இவற்றில் 232,555 ஆசிரியர்கள் கற்பித்தல் பணியில் உள்ளனர். இவர்களில் பட்டதாரி ஆசிரியர்கள் 99,724 பேரும், பயிற்சி பெற்ற ஆசிரியர்கள் 127,857 பேரும், பயிற்சி பெறாதவர்கள் 2,426 பேரும், பயிலுனர் ஆசிரியர்கள் 1,887 பேரும் ஏனைய ஆசிரியர்கள் 661 பேருமாக அரசினால் வழங்கப்படுகின்ற பல வரப்பிரசாதங்களைப் பெற்று ஏறக்குறைய 4,143,330 மாணவர்களுக்கு கல்வி போதித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

இவ்வரப்பிரசாதங்களைப் பெற்று பணிபுரிகின்ற அனைத்து ஆசிரியர்களிடமிருந்து ஒவ்வொரு சமூகம் பல எதிர்பார்ப்புக்களை வேண்டி நிற்கிறது. சமூகங்களின் எதிர்பார்ப்புக்களை, தங்களது பணியின் கௌரவத்தை மதித்து அவற்றை நிறைவேற்றும் மனப்பாங்குடன் செயற்படுவதற்கு ஆசிரியத்துவ ஆசிரியர்கள் முன்வருவது அவசியமாகும்.

ஒவ்வொரு பெற்றோரும் தாம் எத்தகைய தொழில் புரிந்தாலும் தனது பிள்ளை கல்வி கற்று சமூகத்தில் உயர் பதவி வகிக்க வேண்டும் என்ற எதிர்பார்புடன்தான் வாழ்நாட்களை நகர்த்திக் கொணடிருக்கிறார்கள். ஒரு பிள்ளையை தரம் ஒன்றில் அனுமதிப்பது முதல் அப்பிள்ளையின் பாடசாலைக் கல்வி வாழ்க்கை நிறைவுறும் வரையான காலம் வரை ஒவ்வொரு பெற்றோரும் அப்பாடசாலையிலும் அப்பாடசாலை ஆசிரியர்களிலும் முழு நம்பிக்கை வைக்கின்றனர்.

பிள்ளைகளின் எதிர்காலத்திற்காக, பாடசாலை ஆசிரியர்களை நம்பி ஒப்படைக்கும் பெற்றோர் பிள்ளைகளுக்காக இரவு, பகல் என்று பாராது உழைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆனால், இத்தகைய பெற்றோர்களின் நம்பிக்கை எத்தனை ஆசிரியர்களினால் காப்பாற்றப்படுகிறது என்ற கேள்வி தற்போது ஆசிரியர்களினால் சமூக மாற்றத்தை எதிர்பார்த்திருக்கின்றவர்கள் மத்தியில் எழுகிறது.

தங்களுக்கு வழங்கப்படும் நேர அட்டவணைக்கு ஏற்ப எத்தனை ஆசிரியர்கள் குறித்த தவணைக்குள் தங்களால் நிறைவு செய்யப்பட வேண்டிய பாட அலகுகளை பாடசாலைவேளையில் நிறைவு செய்கிறார்கள்? பாடசாலை நேர காலத்திற்குள் நிறைவு செய்யப்பட வேண்டிய பாட அலகுகள் தனியார் கல்வி நிறுவனங்களில் மேலதி வகுப்புக்கள் மூலமாக நிறைவு செய்யப்படுவதாக கூறப்படுவதையும் கவனத்திற்கொள்ள வேண்டியுள்ளது.

ஆசிரியர்கள் மீதான சுமையும் அமானிதத்தின் மீதான தவறும்

சமூக எதிர்பார்ப்பை நிறைவேற்ற வேண்டிய பொறுப்பையும், அமானிதத்தைக் காக்க வேண்டி கடமையும் கொண்ட ஆசிரியர்கள் கல்விப்புலத்தினால் திணிக்கப்படுகின்ற சுமைகளையும் சுமக்கும் நிலையில் உள்ளதையும் சுட்டிக்காட்ட வேண்டும்.

அக்கால ஆசிரியர்களுக்கு கற்பித்தல் பணி மாத்திரமே பொறுப்பாக இருந்தது. ஆனால் இக்கால பாடசாலை ஆசிரியர்கள் பலர் ஆவணப் பணியையும் புரிய வேண்டிய கட்டாய சூழலுக்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளார்கள். அவர்கள் மீது அதிகாரிகளினால் அதிகளவிலான ஆவணச் சுமை சுமத்தப்பட்டுள்ளது என்பதையும் மறைக்க முடியாது. குறிப்பாக இந்நிலையானது கிழக்கு மாகாணப் பாடசாலைகளில் கற்பித்தல் பணியில் ஈடுபடுகின்ற ஆசிரியர்கள் எதிர்நோக்குவதாகக் கூறப்படுவதையும் இங்கு சுட்டிக்காட்டுவது அவசியமாகும். உண்மையில,; இதனால் பாதிக்கப்படுவது உண்மைக்குண்மையாக கற்பித்தல் பணியில் ஈடுபடும் ஆசிரியர்களும் அவர்களால் போதிக்கப்படுகின்ற மாணவர்களுமாகும்.

ஆசிரியர்கள் மீது ஆவணச் சுமை சுமத்தப்படுகின்றபோது அவர்களால், ஆரோக்கியமான உள நிலையில் மாணவர்கள் மத்தியில் கற்பித்தல் பணியில் ஈடுபட முடியாத நிலை உருவாகிறது என்பதை அதிகாரிகள் கவனத்திற்கு கொள்வது அவசியமாகும். ஏனெனில், இத்தகைய ஆவணச் சுமைகள் ஆசிரியர்கள் மூலம் சமூகம் எதிர்பார்க்கும் அடைவுகளைப் இழக்கச் செய்வதாகச் சுட்டிக்காட்டப்படுவதுமாத்திரமின்றி கற்றல் – கற்பித்தலில தவறுகள் ஏற்படவும் வழிவகுப்பதாகவும் கூறப்படுகிறது.

அத்தோடு, பல ஆசிரியர்கள் அவர்கள் மீது சுமத்தப்படுகின்ற ஆவணச் சுமைகளினால் மாணவர்கள் நலன்களில் அக்கறை கொள்வதிலும், பாட அலகுகளை உரிய வேளையில் நிறைவு செய்வ முடியாது திண்டாடுவதாகவும் தெரிவிக்கப்படுவதையும் சுட்டிக்காட்டாமல் இருக்க முடியாது.

இத்தகைய காரணிகளை காரணங்காட்டி ஒரு சில ஆசிரியர்கள் மேலதிக வகுப்புக்களை நடாத்தி வருகின்றனர்;. இவை இலவசக் கல்வியை வியாபாரமாக்கியிருப்பதாக பல்வேறு மட்டங்களில் விமர்சிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. இதானல், பிள்ளைகளை மேலதிக வகுப்புக்களுக்கு அனுப்பும்; பெற்றோர்களின் பொருளாதார சுமை அதிகரிக்கிறது. ஏனெனில், ஒவ்வொரு மாணவரும் மேலதிக வகுப்புக்களுக்கு பணம் செலுத்தியே செல்ல வேண்டியுள்ளது. மேலதிக வகுப்புக்கள் கல்வியை பண மையப்படுத்தியுள்ளது. பணத்திற்கு மட்டும் முக்கியத்துவம் வழங்கி கல்வியை ஒரு வியாபாரமாக கருதி போதிக்கும் ஆசிரியர்களின் எண்ணிக்கையும் சமகாலத்தில் அதிகரித்திருக்கிறது.

இவ்வதிகரிப்பு மாத்திரமின்றி, பாடசாலையின் அபிவிருத்தியிலையோ, மாணவர்களின் ஒழுக்க விழுமியங்களிலையோ, மாணவர்களின் அடைவ மட்டங்களிலையோ கவனம் கொள்ளாது தங்களது பட்டங்களை அதிகரித்துக்; கொள்ளவும், பதவித் தரங்களை உயர்த்திக் கொள்ளவுமென அதற்காக பாட நேரங்களையும், பாடசாலை வளங்களையும் பயன்படுத்துகின்ற ஆசிரியர்களும் ஆசியத்துவத்தில் அங்கம் வகிப்பதாகக் கூறப்படுகிறது. ததத்தமது கல்வி உயர்வுக்கும், பதவி உயர்வுக்கும் நேரகாலங்களை பயன்படுத்துவது தவறில்லைனெற்போதிலும், பாடசாலை, மாணவர்; நலன்களில் அக்கறைகொள்ளாது, பாடநேரங்களை புறக்கணிதது தமது சுய முன்னேற்றத்திற்கு படாநேரங்களும் பாடசாலை வளங்களும் பயன்படுத்தப்படுவது அமானிதத்தின் மீதான தவறாக மாத்திரமின்றி ஆசிரியத்துவ ஆசிரியர்கள் ஊடாக அரசும் சமூகமும் எதிர்பார்க்கின்ற இலக்குகள் தவறவிடப்படும் எனச் சுட்டிக்காட்டப்படுவதையும் குறிப்பிட்டாக வேண்டும். இதனாலேதான் சமகால கல்விப் பரப்பில் ஆசிரியத்துவம் இரு பககங்களைக் கொண்டிருக்கிறது எனக் கூறப்படுகிறது.

இந்நிலையில், வாழ்க்கைச் செலவின் அதிகரிப்பு பொருளாதாரத்தை விருத்தி செய்ய வேண்டும் என்ற நிர்பந்தத்திற்குள் ஆசிரியர்களைத் தள்ளியிருக்கிறது என்பது உண்மை. அதற்காக ஒரு சில ஆசிரியர்களினால் இலவசக் கல்வி பண மையக் கல்வியாக மாற்றப்பட்டிருப்பதானது, நாளாந்த உணவுக்காகச் சிரமமப்படும் குடும்பத்தைச் சார்ந்த மாணவர்களையும் கூட பாதிப்படைச் செய்திருக்கிறது என்பதிலும் உண்மையுள்ளது.

அத்தோடு, அரச சேவையில் அதிகம் பேசப்படும் ஒரு சேவையாக ஆசிரியர் மற்றும் அதிபர் சேவை காணப்படுகிறது. ஆசிரியர்களும் அரச ஊழியர்கள் என்ற வரையறைக்குள் அடங்குவதால் அவர்களுக்கும் காலத்திற்குக் காலம் இடமாற்றம் வழங்கப்படுகிறது. ஆனால,; சிரியர் இடமாற்றமானது காலத்திற்குக் காலம் பேசுபொருளாக மாறுவதுடன் பல போரட்டங்களையும் பகிஷ்கரிப்புக்களையும் தோற்றுவிக்கிருக்கிறது. குறிப்பாக இந்நிலையினை வடக்கு, கிழக்கு மாகாணங்களிலையே காண முடிகிறது. தமது அறிவையும் அனுபவத்தையும் ஏனைய பிரதேச பாடசாலை மாணவர்களும் பெற வேண்டும். நாமும் அனுபவங்களைக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்ற மனப்பாங்கு ஆசிரியர் சமூகத்தின் மத்தியில் உருவாகுமாயின் இத்தகைய போராட்டங்களும், பகிஷ்கரிப்புக்களும் இடம்பெறாது என்பதும் சுட்டிக்காட்டத்தக்கது.

ஆசிரயர்களின் முன்மாதிரியும் எதிர்கால சந்ததியினரும்

மாணவர்கள் வழி தவறுவதற்கான பல வழிகள் சமகாலத்தில் காணப்படுகிறது. பெற்றோர்களையும், ஆசிரியர்களையும் முன்மாதிரிகளாக் கொண்டு வழ வேண்டிய வருங்கால சந்ததியினர் சினிமா நடிகர்களையும், நடிகைகளையும் இன்னும் பிரபல்யங்களையும் தமது முன்மாதிரிகளாக பின்பற்ற ஆரம்பித்து விட்டார்கள். டிஜிடல் உலக மயமாக்கலுக்கு அடிமைப்பட்டு கலாசாரத்தையும், விழுமியங்களையும் மதித்துச் செயற்படாத சமூகம் உருவாகி வருகிறத. இது குறித்து அதிக கவனம் செலுத்த வேண்டியவர்கள் ஆசிரியர்களாவர்.

இச்சூழ்நிலைகளில், பாடசாலைகளில் ஆசிரியர்கள் முன்மாதிரியாகச் செயற்பட்டு கற்பித்தலோடு மாத்திரம் நின்றுவிடாது தற்கால மாணவர்களை சமூகத்தின் நற்பிரஜைகளாக, உருவாக்கி சமூக மாற்றத்தை ஏற்படுத்துவதற்கான நல்ல ஆலோசனைகளும் வழிகாட்டல்களும் மாணவர்களுக்கு வழங்க வேண்டிய காலத்தின் கட்டாயத் தேவை ஏற்பட்டுள்ளது. இருப்பினும், ஆசிரியத்துவத்தின் கௌரவத்தைக் கலங்கப்படுத்தும் ஓரிரு புல்லுருவி ஆசிரியர்களும் ஆசிரியத்துவ ஆசிரியர்களாகப் பதவி வகிக்கிறார்கள் என்பது வேதனைககுரிய விடயமாகும்.

அரசினதும், சமூகங்களினதும் எதிர்பார்ப்புக்களை நிறைவேற்றும் மனப்பாங்குடன் ஒவ்வொரு ஆசிரியரும் செயற்பட்டு ஆரோக்கியமான எதிர்கால சந்தியினரை உருவாக்குவதன் மூலம் சமூக மாற்றத்தினைக் காணமுடியும். இச்சமூகமாற்றத்திற்கான நடவடிக்கைகளை இதயசுத்தியுடன் ஆசிரியத்துவ புனித பணியினூடாக மேற்கொள்ள வேண்டுமென்பதே தேசிய பிரதேச மட்டத்தில் மாற்றத்தை வேண்டி நிற்கும் ஒவ்வொருவரினதும் எதிர்பார்ப்பாகவுள்ளது. இவ்வெதிர்பார்ப்பை நிறைவேற்றும் நல்லசிரியர்களே ஆசிரியர் தின கௌரவத்தை பெறுவதற்கு பொறுத்தமானவர்கள.; அத்தகையவர்களே பாராட்டப்பட வேண்டும் என்பதும், இத்தகைய ஆசிரியத்துவ ஆசிரியர்களின் மூலமே சமகால கல்விப் பரப்பினூடான சமூக எதிர்பார்ப்புக்கள் நிறைவேறும் என்பதும் நிதர்சனமாகும்.

-எம்.எம்.ஏ.ஸமட்